karlı kayın ormanında
yürüyorum geceleyin.
efkârlıyım, efkârlıyım,
elini ver, nerde elin?
ayışığı renginde kar,
keçe çizmelerim ağır.
içimde çalınan ıslık
beni nereye çağırır?

memleket mi, yıldızlar mı,
gençliğim mi daha uzak?
kayınların arasında
bir pencere, sarı sıcak.
ben ordan geçerken biri:
“amca, dese, gir içeri.”
girip yerden selâmlasam
hane içindekileri.
eski takvim hesabıyle
bu sabah başladı bahar.
geri geldi memed’ime
yolladığım oyuncaklar.
kurulmamış zembereği
küskün duruyor kamyonet,
yüzdüremedi leğende
beyaz kotrasını memet.
kar tertemiz, kar kabarık,
yürüyorum yumuşacık.
dün gece [...]