Yeni bir mevsim daha olsa keşke dördün üzerine usulca eklenmiş. Bir mevsim daha olsa sadece mutluluğu hatırlatan. Ne ayrılıkların habercisi kasım rüzgarları, ne yalancı aşklara gebe haziran sıcakları. Ne yaz ne kış, ne ilki baharın ne de sonu. Yeni bir mevsim işte dördün üzerinde, usulca eklenmiş.

Bak yine başıma vurdun deli kız. Biliyor musun, sen olmasan aşkı yokluğa çivilerdim. Ama içimde pıhtılaşan yaralara şefkatli üfleyişin yok mu. Herşeyi unutmamak elde mi ki. Ne o, yine mi darılacaksın bana? Yine mi kızacaksın bu yazıda da hüzün var diye yoksa? Ne yapayım, buna da şükür, inan biraz daha gecikseydin, bunları yazacak can da kalmayacaktı bende. Yani sen biraz daha gecikseydin gülüm, ben yaşayabilebilir miydim ki !

İçimde mutluluk da var acı da. Mutluluğum hâbili anımsatıyor bana esareti altında kâbilin.  Onun yusuftan farkı ise her zaman o kuyuda kalacak olması. Ne olur bırak kalsın. Yoksa varolanın kıymetini ne zaman bildik ki?

Bir özürname, bir de kıvranıştı bu sahife. Özür diliyorum, çunki yine beceremedim mutlu yazmayı, kıvranıyorum çünki hatırlayamıyorum yerini kafesin, içinde mutluluk.

Ne o, yine mi darılacaksın bana? Yine mi kızacaksın bu yazıda da hüzün var diye yoksa? Ne olur kızma. Acılar nasır tutana dek bende kalsın istiyorum. Çünki bu acı da seni sevdiğim için ve ben çok özür dilerim, seni çok ama çok sevdiğim için.

M.y